martes, 3 de febrero de 2009

Por ti


Por ti. Por todos esos momentos que me regalaste. Esos ratos compartidos.¿Y ahora qué? En la foto tendrías 20 años y gracias. La edad con la que ahora te escribo estas inútiles líneas. Sé que nunca lo llegarás a leer… Marcharás y ya no volverás. Las risas acompañadas de un todo se quedaran atrás. No podré esperar tu llegada, y aunque te busque lejos de aquí no te encontraré…¿Y qué hago? ¿De qué coño me sirve gritar, llorar o explotar…? Si igualmente ya no vendrás…Podría llenar todo esto de palabras y más palabras que resaltarán la bellísima persona que eras, podría matizar que eras único, genial… ¿Y qué? Yo todo eso ya lo sé… Pero seguirás sin aparecer… Y me da rabia, me frustra, no puedo evitarlo. Se que yo no podía hacer nada… Pero la cordura en estos casos me abandona, se va con la coherencia a la barra de algún bar para emborrachar el dolor. ¿Por qué te vas? Precisamente tu… Me importa una mierda esta familia… Pero tú no. ¿Llegará el día en que te pueda volver a ver? Paso de gilipolleces de dioses insensibles y otras vidas… Si llega ese día, sé que no será ahora, que es cuando te echo de menos… Te lloraría mucho… Pero prefiero sonreírte en mis recuerdos.
Hoy va por ti. Porque ya no volverás a chincharme. Ni yo te repetiré por enésima vez que tienes un increíble parecido a Guardiola
Adiós Luisito.

2 comentarios:

  1. Una dedicatoria preciosa. Adiós Luisito.

    ResponderEliminar
  2. Sonríele. Yo creo que lo sienten.

    Jo... sóc concient que en aquestes ocasions és inutil dir res... però ho sento, Enric.

    ResponderEliminar